همیشه میخندم اما خیلی وقت است که خنده های

واقعی ام تبدیل به خنده های الکی یا زورکی شده

چون دنیای الکی برایم واقعی شده

دوستان واقعی آدمهای واقعی نیستند

وآدمهای واقعی دیوهای هولناکی هستند

من آدم مثبت اندیشی هستم از یک شاخه خشک یک قایق بزرگ می سازم

 از یک سنگ خانه می سازم از یک حوض دریا می سازم

کو شاخه خشک ؟ کو سنگ ؟ کو حوض؟ من گم شدم

نه تو مرا گم کردی .

من تلخی را نمیشناختم و خیال میکردم آدم مثبت اندیشی هستم

چه روزهای تلخی ... چه حال بدی ... نمیبینی نمیشنوی و وانمود میکنی

که شاد هستی

نقش بازی میکنی تا کسی نفهمد؛ نداند ؛ نپرسد

رنگ هیجان آور ؛ مقوای سفیدِ منتظر ؛ مرا به سمت خودش نمیکشد

این روزها نقاشی را نمیخواهم ؛ نوشتن و خواندن را نمیخواهم

فقط سه تار است که وقتی نمیخواهمش خودش را کنار نمیکشد میاید

 مینشیند و حرف میزند

....................

اینجا سه تارم دارد میخندد جدی نگیرید خنده اش الکی است